Baharatın Türk mutfağında kullanılması, kimi kaynaklara göre XV. yy.’dan sonradır. Daha önce bazı baharat türleri, halk hekimliğinde ve ilaç yapımında kullanılıyordu.
İlkin pahalı bir madde olduğundan yalnız saray mutfaklarında kullanılan baharatlar; XVI. ve XVII. yy.’larda Osmanlılar ‘ın Akdeniz ticaretine egemen olmalarıyla yaygınlaşmaya başladı. Koku ve lezzet verici özellikleri yanında, iştah açıcı, sindirimi kolaylaştırıcı, sinirleri yatıştırıcı etkileri olduğuna inanıldığından tüketimi hızla arttı.
Çorbalarda, tatlılarda, et ve sebze yemeklerinde, salatalarda çeşitli türleri kullanılan baharat, Türk mutfağının belirgin özelliklerinden birini oluşturdu.
Anadolu’nun kimi yörelerinde değişik bahar türleri yetişmekle birlikte, baharat gereksiniminin önemli bölümü, geçmişte olduğu gibi günümüzde de ithal yoluyla karşılanmaktadır. Özellikle acılı baharat, D., G.-D. ve iç Anadolu’da fazlaca tüketilmekte, yöre yemeklerinin ve damak zevkinin ana özelliğini oluşturmaktadır.