Felatun Bey ve Rakım Efendi, Ahmet Mithat Efendi’nin romanı (1875).
Batılılaşma sorununa eğilen yapıtın baş kişilerinden Felatun Bey, alafrangalığa düşkün zengin bir babanın şımarık büyümüş, ciddi bir eğitim görmemiş züppe oğludur. Râkım Efendi ise yoksul bir annenin güç koşullar altında okuttuğu, çok çalışkan, iyi yetişmiş bir gençtir. Farsça bilir, fransızca bilir tarih, coğrafya, mantık, kimya gibi çeşitli alanlarda bilgi sahibidir. Çeviri yapar, ders verir, para kazanır ve durumunu düzeltir. Eve cariye olarak aldığı Canan’ın iyi yetişmesini sağlar, piyano dersleri aldırtır ve sonra da kızla evlenir, mutlu bir yuva kurar Felatun Bey ise babasından kalan mirası kadın, kumar ve eğlence âlemlerinde yer bitirir, üstelik borca girer ve Anadolu’ya gitmek zorunda kalır.
Roman bu iki tipin karşılaştırılmasına dayanır Felatun, servetini gösteriş uğrunda hesapsızca harcayan alafranga züppeyi temsil eder. Râkım Efendi ise batılılaşmayı doğru anlamış, çalışkan ve parasını akıllıca harcayan dürüst bir osmanlı efendisidir. Felatun Bey tipinden esinlenen Recaizade Mahmut Ekrem ve Hüseyin Rahmi Gürpınar gibi yazarlar bu tipi romanlarında sürdürmüşlerdir