Domuz Hakkında Bilgi

Çift parmaklı memeli hayvan.

Evcil domuz tıknaz gövdeli, sivri burunlu bir hayvandır; erkeklerde köpekdişleri çok gelişmiştir, savunma ödevi görür. Evcil domuzun derisi seyrek kıllarla, derialtı kalın bir yağ tabakasıyla kaplıdır. Türüne göre ağırlığı 200-650 kg arasında değişir. Dişisi bir defada yirmi kadar yavru doğurur.

Avrupa’da köylü ailelerin çoğunda, hiç değilse en az bir domuzu besiye çekme ve onu Noel’den önce keserek yeme âdeti vardır: böylece yılın geri kalan kısmında et (jambon, sosis, domuz yağı, v.b.) yeme olanağı doğar; domuzun kanı ve bağırsakları da domuz sucuğu yapımında kullanılır.

Domuz yetiştirme işi günümüzde bir sanayi dalı haline gelmiş olmakla birlikte bu âdet birçok yerde hâlâ yaşamaktadır.

Bir başka domuz türü de yabani domuz’dur; bu hayvana Avrupa ve Türkiye ormanlarında pek çok rastlanır. Güçlü bir hayvan olan yaban domuzunun postu koyu renkli sert kıllarla kaplıdır; başı piramidimsi, savunma dişleri çok keskindir. Hayvanın ağırlığı 300 kg’ı bulabilir.

Dişi yabandomuzu bir defada on ila on dört yavru doğurur. Gerekirse onları cesaret ve şiddetle savunur. Kızgınlık (çiftleşme) döneminde erkekler arasında şiddetli dövüşler olur. Yenilen erkekler sürüden ayrılmak zorundadır; yalnız gezen bu domuzlar çok tehlikelidir.

Yabandomuzu gündüzleri çalılar arasındaki ininde barınır, ancak geceleri yiyecek (yemiş, tane, kök) aramağa çıkar ve bazen mısır ve patates adalarına büyük zarar verir.

Domuzgiller

Yüzünde siğile benzer kabartılar bulunan düğmeli Afrika domuzu (Phacochoerus aethiopicus), parlak kırmızı postlu ırmak domuzu (Pota-mochoerus parcus) ve uzunluğu 2 metreye varan hylochoerus Afrika’da yaşar. Savunma dişleri geriye doğru kıvrık olan geyik domuzu (babyrus-sa) Selebes Adaları’nda bulunur. Göbekli domuz ya da pekari denen küçük yabanî domuzlara tropikal Amerika’da sürüler halinde rastlanır. Domuzlar gibi çiftparmaklılar takımından olan ve Afrika ırmaklarında yaşayan suaygırı (hipopotam) ise bu takımın en ağır hayvanıdır (4 ton kadar).