Aşk-ı Memnu, Halid Ziya Uşaklıgil’in romanı: Eserin yazıldığı yıllarda İstanbul’da, Boğaziçi yalılarında geçen yarı şarklı, yarı alafrangalaşmış bir hayatın hikayesi.

Eserde, çevre ve tipler realist bir görüşle ayrıntılı olarak tasvir edilmiştir. Aşk-ı Memnu, psikolojik tahlilleri, ölçülü yapısı ve son derece işlenmiş üslubuyla Halid Ziya’nın en güzel eseri sayılır.

Boğaziçi’nde, Melih Bey takımı diye, kadınlarının şuhluğu ve yalılarının serbestliği ile tanınmış bir aile vardır. Bu ailenin dul reisi Firdevs hanım, aşırı serbest bir kadındır. Kızlarını da ister istemez kendine benzeterek yetiştirir. Yine Boğaziçi’nde semtin en güzel yalılarından birinde oturan Adnan Bey ailesi ite Melih Bey takımı arasında bir yakınlık olur. Adnan Bey karısını kaybetmiş, Nihal isimli, çok ince ve hisli kızı ve küçük oğlu Bülent ile yalnız kalmıştır. Melih Bey takımının küçük kızı Bihter ile bu yüzden evlenmek ister. Yaşlı Adnan Beyle genç Bihter’in evliliği olumlu bir sonuç vermez. Genç kadın kocasına ihanet eder ve Adnan Bey’in evinde oturan yeğeni Behlül ile sevişmeye başlar. Aslında, çapkın bir delikanlı olan Behlül geçici bir macera saydığı bu aşkı bir gün bitirmek ve zarif ve hassas bir genç kız olan Nihal ile evlenmek düşüncesindedir. Fakat Bihter Behlül’den vaz geçemeyecek haldedir. Nihal ve Nihal’e içten içe bir aşk duygusu besleyen evin uşağı küçük habeş Beşir bu hadiseler karşısında çok ıstırap çekerler. Bihter bir gece yine Behlül’ün odasına gittiğinde Beşir, durumu Nihale haber verir, her şey ortaya çıkar. Behlül evi terk eder, Bihter intihar eder. Beşir veremden ölür ve Nihal babasıyla yine yalnız kalır.